Wrzesień przyniósł zmiany w ustawie o kosztach i opłatach w sprawach cywilnych. Wśród licznych zmian na uwagę zasługuje nowelizacja art. 35 regulującego wysokość opłat w sprawach z zakresu prawa pracy. Przypomnijmy, że do tej pory pracownik zwolniony był z obowiązku uiszczania opłaty od pozwu o ile wartość przedmiotu sporu nie przekraczała 50.000 zł. Powyżej tej kwoty pracownik zobowiązany był uiścić opłatę w wysokości 5% wartości dochodzonego roszczenia.
Zgodnie z nowym brzmieniem art. 35 Sąd I instancji pobiera opłatę podstawową tylko od pracodawcy i to wyłącznie od apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, niezależnie od wartości przedmiotu sporu. Jednakże w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50 000 złotych, opłata jest pobierana od pracownika i pracodawcy wyłącznie od apelacji ale tylko od wartości przedmiotu sporu ponad tę kwotę.
Powyższą zmianę należy uznać za słuszną z punktu widzenia dostępności sądu dla osób mnie zamożnych, ale także osób, które żądają ustalenia istnienia stosunku pracy oraz przywrócenia do pracy zamiast odszkodowań. W tego typu sprawach bowiem wartość przedmiotu sporu stanowi 12-krotność wynagrodzenia pracownika, co przy nawet minimalnym wynagrodzeniu powodowało przekroczenie progu 50.000 zł i konieczność uiszczenia opłaty sądowej.